Witaj, nieznajomy! [ Zarejestruj się | Zaloguj sięrss

Możliwość komentowania Pierwsze CV – poważna sprawa została wyłączona

Pierwsze CV – poważna sprawa

| Aktualności, Poradnik pracownika | 8 stycznia 2015

CV

Pierwsze CV to poważna sprawa. Doświadczenia nie ma zbyt wiele, więc nie można pochwalić się osiągnięciami, a jednocześnie trzeba zadbać o to, by pracodawca chciał się z nami skontaktować. W takim momencie wiele osób chętnie sięga po gotowe szablony, które można znaleźć w sieci. Trzeba to jednak robić ostrożnie. Lepiej niech będą inspiracją, a nie  gotowcem, w którym uzupełnimy tylko odpowiednie miejsca i wyślemy. Dlaczego? Osoby zajmujące się rekrutacją takich przerobionych szablonów dostają mnóstwo, więc od razu je rozpoznają i wiedzą, że kandydat tworząc CV poszedł na łatwiznę. Poza tym kandydaci korzystając z szablonów często zapominają o tym, że muszą usunąć istniejące formatowanie, stopki czy informacje przykładowe, które twórca zawarł w CV i potem zostają w nim kwiatki w postaci przykładowych danych.

Curriculum Vitae powinno być krótkie i proste w formie. Najlepiej, gdyby zajęło jedną, maksymalnie dwie strony. Życiorys nie może obyć się bez kilku podstawowych elementów, takich jak dane osobowe, wykształcenie i doświadczenie. Warto, aby zawierało także dodatkowe: znajomość języków obcych, szkolenia, zainteresowania i zdjęcie. Nie zapomnij też o formułce, w której wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych.

Nagłówek
Wiele osób zapomina o tym, że każdy dokument powinien mieć nagłówek. Na górze strony trzeba napisać CV lub ładniej w rozwiniętej formie Curriculum Vitae, żeby rekruter nie miał wątpliwości, z czym ma do czynienia.

Dane osobowe i kontaktowe
Dane osobowe
Tu dla odmiany nie trzeba już wpisywać nagłówka „dane osobowe”. Zacznij uzupełniać życiorys po prostu od swojego imienia i nazwiska – dzięki temu będzie dobrze widoczne i może zostać lepiej zapamiętane. Wpisuj je zawsze w tej kolejności: najpierw imię, a potem nazwisko – tak przecież przedstawiamy się w języku polskim. Następnie uwzględnij datę i miejsce urodzenia.

Adres zamieszkania
Dane kontaktowe powinny być wpisane w przejrzysty sposób. Lepiej jest podać adres zamieszkania niż zameldowania. Ten drugi może być mylący. Przykładowo, jeżeli pochodzisz z Kłodzka, studiujesz na Uniwersytecie Wrocławskim i ubiegasz się o pracę dla studenta we Wrocławiu, nie wpisuj adresu twojego rodzinnego domu – rekruter może pomyśleć, że podjęcie pracy będzie wiązało się dla ciebie z przeprowadzką.

E-mail
Zadbaj o to, aby twój e-mail brzmiał poważnie i wiarygodnie. Najlepiej, żeby zawierał twoje imię i nazwisko, np. jan.nowak@gmail.com lub jan_nowak@wp.pl lub j.nowak@gazeta.pl. Jeżeli masz swoją domenę i możliwość założenia w niej maila np. jan@jannowak.com – z pewnością będzie to wyglądało profesjonalnie. Unikaj niepoważnych maili typu: zabka@…, laska22@… oraz niezrozumiałych i trudnych do zapamiętania typu quetzalcoatl@…

Oczywiście zawsze podawaj swój adres prywatny. Jeżeli planujesz zmienić miejsce zatrudnienia, nie wysyłaj CV i listu motywacyjnego z firmowej poczty. Ktoś może to zauważyć. Poza tym, kiedy już odejdziesz z tego miejsca pracy, twój mail przestanie istnieć.

Numer telefonu
Obowiązkowo podaj w CV numer telefonu komórkowego – to najpewniejsza forma kontaktu z kandydatem. Rekruterzy najczęściej dzwonią, aby zaprosić kandydata na rozmowę kwalifikacyjną. Zdecydowanie rzadziej stosują drogę mailową.

Dodatkowe informacje
Wiele osób w tej części wpisuje, że posiada prawo jazdy. Nie musisz tego robić, chyba, że jest to istotne dla twojego przyszłego zajęcia.
Warto natomiast podać własną stronę internetową lub bloga – jeżeli je posiadasz i masz się czym pochwalić. Możesz zaintrygować rekrutera i pokazać mu swoje pasje.

Zdjęcie w CV
Są różne teorie dotyczące zamieszczania zdjęcia w dokumentach aplikacyjnych. Niektórzy twierdzą, że lepiej go nie zamieszczać, aby uniknąć dyskryminacji ze względu na wygląd. My jednak zachęcamy, żeby dodać je do życiorysu. Dobrze zrobione portretowe zdjęcie sprawi, że zostaniecie lepiej zapamiętani w procesie rekrutacji. Zdjęcie zwraca uwagę. To kolejna szansa do zbudowania wizerunku profesjonalisty – dobrze skrojony garnitur lub elegancka garsonka i delikatny makijaż może podpowiedzieć rekruterowi, że jesteś odpowiednią osobą do pracy. Oczywiście wystrzegaj się zamieszczania zdjęć z wakacji, balu maturalnego lub fotki zrobionej komórką. Nie zamieszczaj też zdjęcia w czapce lub w okularach przeciwsłonecznych.

Wykształcenie
Nie wpisuj do dokumentów aplikacyjnych, jaką ukończyłeś podstawówkę lub gimnazjum, to nie ma znaczenia. Wystarczy, że zaczniesz swoją edukację od liceum, następnie wpiszesz studia licencjackie i magisterskie lub inżynierskie.

Zadbaj o to, żeby na górze pojawiły się najbardziej aktualne dane. Z lewej strony zamieść przedział lat, w jakich uczyłeś się w danym miejscu. Jeżeli kontynuujesz naukę, wpisz planowany rok ukończenia studiów – dla osoby przeprowadzającej rekrutację to istotna informacja. Z prawej strony obok dat wpisz szkołę i profil klasy lub nazwę uczelni, wydziału, kierunku i specjalizacji. Dodaj też, jaki to stopień studiów. Informacje powinny być czytelne już przy pierwszym spojrzeniu.

Doświadczenie zawodowe
Zachowaj podobny układ jak w poprzedniej części – z lewej strony zakres dat, a z prawej twoje stanowisko, nazwa firmy lub realizowanego projektu. Jeżeli miałeś praktyki studenckie w przedsiębiorstwie, które nie jest rozpoznawalne na rynku, dodaj w nawiasie, czym się zajmuje, z jakiej jest branży. Pod nazwami stanowisk kryją się często bardzo różne zadania, dlatego wyszczególnij swój zakres obowiązków. Warto także dodać umiejętności, które wykorzystywałeś lub swoje największe osiągnięcia.

Doświadczenie zamieść chronologicznie zaczynając od najbardziej aktualnego lub tematycznie – zaczynając od najbardziej istotnego z perspektywy pracy, o którą się ubiegasz.

Szkolenia/ inne doświadczenie/ dotychczasowe osiągnięcia
Tę część dostosuj do swojego życiorysu. Zastanów się, czy są takie informacje, które warto przekazać rekruterowi, a które nie pasują do żadnej klasycznej części CV i stwórz odpowiedni nagłówek. Najlepiej, żeby zawierał minimum dwa podpunkty.

Jeżeli przebyłeś kursy, podczas których nabyłeś wiedzę i umiejętności przydatne dla potencjalnego pracodawcy, opisz je w tym miejscu. Uwzględnij nazwę instytucji, która je prowadziła i ogólny zakres programowy. Wykorzystaj to miejsce do pochwalenia się innym doświadczeniem, np. organizacją konferencji lub certyfikatami (możesz to także zrobić w dziale umiejętności).

Umiejętności/ dodatkowe kwalifikacje
Zanim zaczniesz opracowywać tę część, przeczytaj jeszcze raz wymagania na stanowisko, na jakie aplikujesz. Czy posiadasz te umiejętności? Jeżeli tak, to wpisz je w pierwszej kolejności. Zwróć szczególną uwagę na to, czy na dane stanowisko są wymagane konkretne uprawnienia i licencje. W tej części uwzględnij zarówno umiejętności twarde (obsługa komputera, znajomość języków obcych), jak i miękkie (dobra organizacja pracy, umiejętność pracy w grupie, komunikatywność etc.). Bądź precyzyjny.

Zrób rachunek sumienia i wpisz, w jakim stopniu potrafisz obsługiwać komputer (jeżeli uznasz to za istotne, wyszczególnij niektóre programy), jaki jest twój poziom znajomości języków obcych i podaj certyfikaty językowe, jeżeli je posiadasz. Możesz rozróżnić swoje umiejętności w posługiwaniu się językiem w mowie i w piśmie. Jeżeli znajomość języków jest kluczowa dla twojej przyszłej pracy, utwórz osobną sekcję.

Zainteresowania
Nie bagatelizuj tej części. Wpisz do niej zarówno zawodowe jak i pozazawodowe zainteresowania, które pokażą, że jesteś ciekawym człowiekiem. Mogą też sprawić, że zostaniesz lepiej zapamiętany. Bądź konkretny, np. zamiast literatura wpisz literatura faktu, zwłaszcza zbiory reportaży ze świata, zamiast muzyka – rock lat 70. itd.

592 liczba wyświetleń, 1 dzisiaj

Możliwość komentowania Nowelizacja Kodeksu pracy – wchodzą w życie zmiany w czasie pracy została wyłączona

Nowelizacja Kodeksu pracy – wchodzą w życie zmiany w czasie pracy

| Bez kategorii | 23 sierpnia 2013

nowelizacja

Nowelizacja dotyczy przede wszystkim działu szóstego Kodeksu pracy oraz obejmuje zmiany przepisów w zakresie okresu rozliczeniowego czasu pracy oraz  ruchomego czasu pracy. Uchwalona ustawa wprowadza wydłużenie okresu rozliczeniowego z 4 do 12 miesięcy, przy zagwarantowaniu wszystkich dotychczas obowiązujących norm ochrony. Takie rozwiązanie szczególnie docenią pracodawcy, których usługi i produkcja uzależnione są od sezonowości. Ruchomy czas pracy daje natomiast możliwość organizacji własnego czasu pracy przez pracownika i dostosowanie go do innych obowiązków.

-Zmiany mają na celu dobro zarówno pracodawców i pracowników. Przedmiotowa nowelizacja ma im stworzyć warunki do prowadzenia dialogu oraz wprowadzić  rozwiązania, które pozwolą uniknąć sporów między stronami stosunku pracy. Nowe rozwiązania pozwolą również uniknąć masowych zwolnień. 12-miesięczne okresy rozliczeniowe są stosowane m.in. w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, Czechach, gdzie ułatwiają funkcjonowanie firm w okresie spadku zamówień – mówi o zmianach w Kodeksie pracy posłanka Izabela Katarzyna Mrzygłocka. I dodaje –Pracownik będzie miał prawo do minimalnego wynagrodzenia za pracę, jeżeli np. w danym miesiącu nie miałby prawa do wynagrodzenia ze względu na rozkład czasu przyjęty w okresie rozliczeniowym. Co najważniejsze – żadne zmiany nie wejdą w życie bez zgody przedstawicieli pracowników, czyli związków zawodowych.

Konieczność przedłużenia okresu rozliczeniowego musi być uzasadniona przyczynami obiektywnymi lub technologicznymi, lub dotyczącymi organizacji pracy. Należy podkreślić, że nowe zasady mogą zostać wprowadzone w firmie w układzie zbiorowym lub w porozumieniu ze związkami zawodowymi, albo przedstawicielami pracowników. Wprowadzenie tych rozwiązań musi być również zgłoszone Państwowej Inspekcji Pracy. To rozwiązanie umożliwi pracodawcom swobodniejszą organizację pracy oraz dostosowywanie zatrudnienia do wymagań rynkowych. Przepisy jednak jednoznacznie wskazują, że pracę w nadgodzinach nie można zlecać standardowo. Jest ona czymś sporadycznym, a w przypadku jej nadużywania wkroczy Inspekcja Pracy.

Wprowadzenie ruchomego czasu pracy jest drugim istotnym rozwiązaniem. Na próżno szukać w obecnym stanie prawnym przepisów, które dopuszczałyby taką organizację czasu pracy jak ruchomy czas pracy. Projektowane zmiany pozwolą natomiast pracownikowi
w porozumieniu z pracodawcą decydować o godzinie rozpoczęcia pracy. Takie rozwiązanie z pewnością ułatwi pogodzenie pracy z inną aktywnością (m.in. obowiązkami rodzicielskimi lub własną edukacją). Ruchomy czas pracy nie może jednak naruszać prawa pracownika do 11 godzin odpoczynku w każdej dobie, bez przerwy i 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku w tygodniu.

Istotą projektów jest elastyczność, kluczowe pojęcie w czasach rosnącego bezrobocia. Racjonalne gospodarowanie czasem pracy wydaje się być efektywnym rozwiązaniem w walce z obecną sytuacją ekonomiczną. Potwierdzają to m.in. oceny reform z zakresu prawa pracy w większości krajów europejskich.  Z ich analizy wynika, że najbardziej skutecznym instrumentem ochrony miejsc pracy i impulsem do tworzenia nowych jest zwiększenie elastyczności stosunku pracy.

954 liczba wyświetleń, 0 dzisiaj